Magnesium en bloedverdunners combineren vraagt om voorzichtigheid. Magnesium kan namelijk de werking van bepaalde bloedverdunners beïnvloeden, en dat kan gevolgen hebben voor hoe goed je medicatie werkt. Of je nu magnesiumsupplementen slikt of overweegt te starten: het is slim om eerst te begrijpen wat er gebeurt als je beide tegelijk gebruikt.
Hoe magnesium de werking van bloedverdunners kan beïnvloeden
Bloedverdunners, zoals acenocoumarol (Sintrom) of fenprocoumon (Marcoumar), zorgen ervoor dat je bloed minder snel stolt. De dosering van deze middelen wordt nauwkeurig afgesteld via bloedcontroles bij de trombosedienst. Dat evenwicht is gevoelig: zelfs kleine veranderingen in wat je eet of slikt kunnen de werking al verschuiven.
Magnesium speelt een rol in diverse processen in je lichaam, waaronder de bloedstolling. Een hoge inname van magnesium, zeker via supplementen, kan de bloedstolling verder vertragen. In combinatie met een bloedverdunner kan dat effect versterkt worden. Je bloed stolt dan mogelijk te langzaam, wat het risico op bloedingen vergroot.
Ook via een andere route kan magnesium de werking van bloedverdunners beïnvloeden. Magnesium heeft invloed op de opname van vitamine K in de darmen. Vitamine K is juist nodig voor de bloedstolling, en veel klassieke bloedverdunners (de zogenoemde vitamine K-antagonisten) werken precies door die vitamine K-werking te remmen. Als magnesium ook nog eens de opname van vitamine K verstoort, kan de bloedverdunner extra sterk werken.
Welke bloedverdunners zijn extra gevoelig?
Niet alle bloedverdunners reageren op dezelfde manier op magnesium. De klassieke vitamine K-antagonisten zijn het meest gevoelig voor wisselingen in je voeding en supplementen. Denk aan:
- Acenocoumarol (Sintrom mitis)
- Fenprocoumon (Marcoumar)
- Warfarine (minder gebruikt in Nederland)
Bij nieuwere bloedverdunners, de zogenoemde NOAC’s (zoals rivaroxaban, apixaban of dabigatran), is de wisselwerking met magnesium minder duidelijk onderzocht. Dat betekent niet dat er geen risico is, maar de gevoeligheid voor voeding en supplementen is bij NOAC’s over het algemeen kleiner. Toch is ook hier overleg met je arts of apotheker verstandig.
Wanneer is magnesium via voeding anders dan via supplementen?
Magnesium uit normale voeding, zoals noten, groene groenten, volkoren granen en zuivel, geeft zelden problemen bij gebruik van bloedverdunners. De hoeveelheden zijn relatief klein en wisselen van dag tot dag, maar niet zo sterk dat het de bloedstolling sterk beïnvloedt.
Supplementen zijn een ander verhaal. Een magnesiumsupplement kan in één keer een hoge dosis leveren, soms 250 tot 400 mg per tablet of capsule. Bij langdurig gebruik van hoge doseringen is de kans op wisselwerking met bloedverdunners groter. Hetzelfde geldt voor magnesiumrijke producten zoals bepaalde antacida (maagzuurremmers op basis van magnesiumhydroxide), die mensen soms dagelijks gebruiken zonder erover na te denken.
Wat zijn de risico’s in de praktijk?
Het grootste risico bij de combinatie van magnesium en bloedverdunners is een te lage bloedstolling. Dat kan zich uiten in:
- Ongewone blauwe plekken die zonder aanleiding ontstaan
- Langdurig nabloeden bij kleine wondjes
- Bloedneuzen die moeilijk te stoppen zijn
- In ernstiger gevallen: inwendige bloedingen
Aan de andere kant kan een te lage magnesiumspiegel ook indirect problemen geven. Magnesiumtekort komt vaker voor bij mensen die plaspillen (diuretica) gebruiken, en plaspillen worden soms in combinatie met bloedverdunners voorgeschreven. In dat geval kan aanvulling van magnesium medisch gewenst zijn, maar dan altijd onder begeleiding.
Magnesium en bloedverdunners: dit doe je verstandig
Wil je magnesium gebruiken terwijl je bloedverdunners slikt? Houd dan rekening met het volgende:
- Overleg altijd eerst met je arts of apotheker voordat je start met een magnesiumsupplement.
- Informeer je trombosedienst als je een vitamine K-antagonist gebruikt. Zij kunnen je INR-waarden (de maat voor bloedverdunning) vaker controleren als je iets nieuws toevoegt.
- Begin niet op eigen houtje met hoge doseringen magnesium. Start eventueel laag, rond de 100 tot 150 mg per dag, en bouw langzaam op onder begeleiding.
- Let op bijsluiters van vrij verkrijgbare middelen zoals antacida. Magnesiumverbindingen staan daar soms niet prominent vermeld.
- Meld nieuwe klachten zoals ongewone bloedingen of blauwe plekken direct bij je arts.
Gebruik je bloedverdunners en merk je dat je magnesiumtekort hebt (symptomen zijn spierkrampen, vermoeidheid of tintelingen), dan is dat een goede reden voor een bloedtest bij je huisarts, niet voor zelfmedicatie. Een tekort kan worden aangevuld, maar op een veilige manier en met de juiste controle. Zo haal je het voordeel van magnesium zonder het risico van een onverwachte wisselwerking.